<%@LANGUAGE="JAVASCRIPT" CODEPAGE="65001"%> SOLIDARITEIT


INTERNATIONALE SOLIDARITEIT

home

In de gevangenis is tijd verlangen. Het is wachten. Wachten op iets dat het wachten doorbreekt. Het is wachten op leven. Iets dat je doet voelen. Iets dat je inspireert. Iets dat je verder brengt ondanks de sleurende routine, ondanks de dode omgeving. Het is wachten en zoeken naar een bevestiging van je mens zijn, daar waar de gevangenis je kapot wilt maken, je wilt onderwerpen,… je resocialiseren. Het is daar waar je hun leugens en hypocrisie door je onmacht voelt snijden. Het is daar waar het doek van het spektakel valt en de knuppel tastbaar wordt. Die knuppel die we allemaal kennen maar niet altijd zien of willen zien.

29 September 2007, Duitsland : Spaanse anarchisten gearresteerd.

Oog in oog met dit geweld staan José en Gabriel al meer dan 20 jaar, waarvan al meer dan 3 jaar in Duitsland. Nu is het bijna 2 jaar geleden dat de straffen van respectievelijk 14 en 13 jaar werden uitgesproken. Zware straffen voor een vlucht van meer gevangenschap door middel van een kortstondige gijzeling tijdens een
achtervolging door de politie. Beiden waren een paar maanden voordien na 20 jaar gevangenschap in de kerkers van de Spaanse staat tijdens een penitentiair verlof gevlucht. Beiden wilden vrij zijn en de strijd die ze binnen gevoerd hadden eindelijk buiten verder zetten. Beiden zijn ondanks jarenlang verblijf in het beruchte FIES-isolatieregime de anarchistische strijd en haar principes trouw gebleven en moeten daarvoor met nog meer gevangenis boeten, nu in de Duitse staat. De rechters hebben uiteraard niet geluisterd naar hun geschiedenis, ze gebruikten het alleen als argument tegen hen. Ze werden gestraft omdat ze anarchisten zijn en dat mogen we niet vergeten.


Ondertussen ondergaan ze een regime van permanente controle. José heeft ondertussen al 4 gevangenissen doorlopen en moet regelmatig verstrengde maatregelen ondergaan. Na een reeks van pesterijen en confl icten met de gevangenisdirectie mag hij sinds 3 maanden alleen nog bezoek achter glas krijgen. Dit was oorspronkelijk een maatregel van 3 maanden nadat er hasj bij hem gevonden werd na een bezoek. Onlangs werd dit echter als permanente “veiligheidsmaatregel” ingevoerd door de directie. José weigert bezoek te krijgen achter glas. Er worden gerechtelijke stappen ondernomen maar die kunnen lang aanslepen. Voor Gabriel verloopt zijn verblijf in de gevangenis gelijkaardig. Hij beschrijft zijn regime als “…lijkt op de FIES (en in sommige opzichten zelfs erger).”

We roepen op tot een internationale mobilisatie in solidariteit met José en Gabriel en met alle andere gevangenen in strijd. Op 29 september is er een manifestatie gepland aan de gevangenissen van Rheinbach en Aachen in Duitsland (meer info later). We roepen op om aanwezig te zijn, maar het is aan de kameraden in de straat om hun solidariteit te uiten hoe zij dat opportuun achten. We mogen onze gevangenen niet vergeten. We kunnen onze verschillen hebben maar we mogen nooit vergeten waarvoor we staan.

Tegen opsluiting en uitsluiting. Voor de internationale solidariteit.

Voor de anarchie.


José Fernandez Delgado

JVA Rheinbach
Aachenerstrasse 47
D – 53359 Rheinbach

Gabriel Pombo Da Silva

JVA Aachen
Krefelderstrasse 251
D – 52070 Aachen



Meer info over het proces, FIES, … is te vinden op : http://www.escapeintorebellion.info en http://www.anarchistblackcross.be

Op 28 juni 2004 werden vier personen uit België en Spanje aangehouden in Aachen, Duitsland, na een schietpartij met de politie en een gijzelneming, in een poging te ontsnappen aan een politiecontrole. De 4 aangehouden personen zijn Bart De Geeter, José Fernandez Delgado, Gabriel Pombo da Silva, en Begoña Pombo da Silva.

Bart De Geeter is een Belgische anarchist van 26 jaar die al jaren actief is in de beweging, vooral in het solidariteitswerk met gevangenen (ondermeer in het Anarchist Black Cross - Gent) en met vluchtelingen.
De 36 jarige Gabriel Pombo da Silva is een bekende Spaanse anarchist die 20 jaar in de Spaanse gevangenissen zat, waarvan 14 jaar in het beruchte FIES isolatieregime. In oktober van vorig jaar keerde hij na een verlof niet meer terug naar de gevangenis, en vluchtte uit Spanje. Gabriel is één van de sociale rebellen/anarchisten die jaren heeft gestreden tegen de isolatie, folteringen en mishandelingen in de Spaanse gevangenissen, door middel van schrijven en individuele en collectieve acties (dagdagelijks verzet, honger- en wandelstakingen, ontsnappingspogingen, ...).
De 44 jarige José Fernandez Delgado zat minstens 8 jaar in de gevangenis in Spanje en komt eveneens uit de Spaanse anarchistische beweging. Ook hij ontsnapte uit de gevangenis en leefde ondergedoken.
Begoña is 34 jaar oud en is de zuster van Gabriel. Zij woont in Duitsland en heeft een 7 jarig dochtertje. Behalve dat zij de zuster is van Gabriel, heeft zij geen relatie met de anarchistische beweging.


De vier werden iets voorbij het middaguur door de Duitse politie tegengehouden aan een tankstation juist voorbij de Duitse grens, op de weg naar Aachen. Het voorwendsel voor de interventie was een drugscontrole. Toen de politie de auto wou doorzoeken, trok één van de gecontroleerden een wapen en loste een schot in de lucht. In de verwarring die daarop volgde gijzelden de drie mannen een koppeltje dat aanwezig was en reden weg met de wagen in de richting van Aachen; de vrouw werd overweldigd door de politie en vastgehouden. De drie mannen werden achtervolgd door de politie, er werd heen en weer geschoten, en toen de vluchtauto een ongeluk veroorzaakte, lieten ze de gijzelaars vrij en vluchtten verder met een andere auto. De drie verschansten zich in een garage, waar zich op dat moment meerdere personen bevonden, en werden omsingeld door een politiemacht. Eén van de vervolgden trachtte nog te ontkomen, maar werd gegrepen, de andere twee gaven zich over.

De drie mannen werden door de openbare aanklager van Aachen aangeklaagd wegens (negenvoudige) moordpoging, gijzeling (2x), gewapende overval, plannen van een roofoverval en zware verkeersovertredingen. Gezien het verloop van de gebeurtenissen is het waarschijnlijk dat Begoña voor minder zware aanklachten wordt vastgehouden. Op dit moment loopt er geen onderzoek op basis van het artikel 129a/b van het Duitse Strafwetboek (terrorisme).
Er is ook geen uitleveringsverzoek naar Spanje of België, aangezien de feiten zich in Duitsland hebben voorgedaan. Of er aanklachten zullen volgen uit andere EU staten is ons niet bekend. Wel loopt er een onderzoek tegen het internationale links-radicale milieu, d.w.z. dat Spaanse, Belgische en Duitse anarchisten door het onderzoek worden getroffen en als een ‘internationaal netwerk’ worden beschouwd.

Dit bleek al toen op 4 augustus ll., in Dresden, Duitsland, de politie een inval deed in de woning van twee kameradinnen, beiden sinds jaren actief in de antigevangenis beweging en in de organisation Rote Hilfe. Zij werden door het Anarchist Black Cross - Gent gevraagd of ze voor een advocaat konden zorgen voor de gearresteerden, en sindsdien volgen ze de zaak samen met het ABC-Gent verder op. De twee zouden er nu van verdacht worden samen met de vier gearresteerden een roofoverval te hebben voorbereid! Tijdens het onderzoek werd er in de auto van de gearresteerden een stadsplan van Dresden gevonden. Daar zouden wapenwinkels en politiestations op zijn gemarkeerd. Ook zou er een eventuele vluchtweg naar Tsjechië zijn afgebeeld. Dit stadsplan samen met het gegeven dat de twee kameradinnen voor een advocaat voor Bart hadden gezorgd en een aanvraag tot bezoek hadden ingediend, waren blijkbaar voldoende reden om bij hen een huiszoeking uit te voeren. Tijdens de huiszoeking, door het LandesKriminalAmt Sachsen en de politie van Aachen, werden gsm’s, computer, kladschriften, brieven van gevangenen en verkleedgerief meegenomen. Eén van de getroffenen heeft via haar advocaat klacht neergelegd tegen de huiszoeking, maar die werd door de Landesrechtbank van Aachen als ongegrond afgewezen. Zij is hiertegen in beroep gegaan.

In de media werd er eerst over de zaak bericht als een spectaculair voorval, goed om de voorpagina te vullen en de sensatiezucht te stillen, en om de angst voor al die “gevaarlijke criminelen” nog wat te verspreiden. Toen later ook bekend werd dat er een politieke achtergrond was, doken de eerste verhaaltjes op over de ETA, etc. - amalgaam dat steeds opduikt als het over Spanje gaat. Van journalisten die niet meer weten dan wat regeringen, politie en gerecht hen voorkauwen, kunnen we natuurlijk niet veel meer verwachten…

Wij echter weten dat het hier om onze kameraden gaat en dat zij, net als wij, een strijd voeren tegen de repressie en de gevangenis, tegen armoede en uitbuiting, tegen uitsluiting en vervreemding. Hun strijd is er één voor sociale verandering en anarchisme. Zij deden wat zij deden omdat hun leven en vrijheid op het spel stonden. Omdat de vrijheid hen te lief was. Omdat zij niet wilden terugkeren naar de cellen en folterkamers in Spanje, omdat solidariteit en kameraadschap sterker zijn dan de angst, omdat vriendschap en liefde hen verbindt. Wij twijfelen er niet aan dat zij de strijd zullen voortzetten in de gevangenis, en wij zullen daarbij aan hun zijde staan. Aan hun zijde omdat muren ons niet kunnen scheiden, omdat wij allen gevangenen zijn in/van deze verwerpelijke maatschappij vol onrechtvaardigheden, leugens en lijden, omdat niemand vrij is zolang niet allen vrij zijn.

Wij roepen op tot actieve solidariteit met onze kameraden die gevangen zijn omdat zij strijden, om alle muren en grenzen neer te halen, voor de vrijheid van allen!


5 september 2009, Servië - Belgrado : 6 anarcho-syndicalisten aangehouden en vervolgd voor internationaal terrorisme.

Het IWA/AIT-secretariaat en Servische kameraden hebben ons geinformeerd over verschrikkelijk nieuws - de 6 anarcho-syndicalisten uit Belgrado, sinds 5 september gearresteerd en gevangen gehouden, worden vervolgd voor internationaal terrorisme. Ze worden bedreigd met gevangenisstraffen van 15 jaar. Ze worden er van beschuldigd de schrijvers te zijn van graffiti die op 25 augustus op de Griekse ambassade is geverfd, en van het gooien van een brandbom, die alleen een raam beschadigde. Over het feit dat de kameraden ontkennen dat ze iets te maken hebben met deze gebeurtenissen maakt de Servische staat zich geen zorgen, in diens obsessie om iemand schuldig te verklaren. Inderdaad, van Parijs tot Belgrado, lijkt de internationale politie veel op elkaar. Ze moeten de zelfde instructeurs hebben gehad. Dus, de kameraden worden aangeklaagd voor internationaal terrorisme. In de nabije toekomst betekent dit dat ze in ieder geval enkele maanden gevangen zullen blijven zonder vergunning voor bezoek. Deze kameraden die nog vrij zijn proberen na te gaan of er een manier is om tegen het besluit in beroep te gaan. Verdere informatie zal volgen. Ondertussen is het slechtst mogelijke scenario nu gebeurd. De strijd zal lang en moeilijk zijn en deze kameraden zullen al onze steun nodig hebben. De kosten voor advocaten zullen duidelijk extreem hoog zijn, dus iedereen die financieel wenst bij te dragen aan solidariteit inspanningen kan een cheque sturen naar de CNT AIT, met de woorden "Solidarite Belgrade" op de achterkant, naar het volgende adres: CNT AIT 108 rue Damremont 75018 Parijs.



Rusland, 15 januari 2010 : Actie in Moskou - "Laat alle aanklachten tegen Joe Glenton vallen !"

Vandaag was er bij de ambassade van Groot Brittanie een piket actie ter ondersteuning van korporaal Joe Glenton, die werd georganiseerd door anarchisten, waaronder leden van "Autonome Actie".
° Activisten toonden hun solidariteit met Glenton's besluit, ontrolden het spandoek met de tekst "Het is beter om een deserteur te zijn dan een moordenaar te zijn", en deelden anti-oorlog pamfletten uit.
° Het is beter om een deserteur te zijn dan een moordenaar te zijn. Moordenaars - degenen die zich vergrijpen aan een ander land, door vernielingen aan te richten en te moorden, ze zouden zo moeten worden genoemd. Terreur - dat is de naam voor acties van de VS en hun mede-oorlogvoerders van de NAVO in Afghanistan.
° Anarchisten lagen bijna altijd onder vuur van de politie, die een ander spandoek, dat door leden van de piket actie was meegenomen, afwees: "het leger is slavernij!", verklaarde het anti-autoriteit en ongeschikt voor het onderwerp van de piket actie. Tijdens de actie waren er geen serieuze conflicten. Niemand werd gearresteerd. Joe Glenton, die gedurende vijf jaar soldaat is geweest en in 2006 aan zijn eerste vertrek naar Afghanistan begon, deserteerde en werd gearresteerd na zijn openbare toespraak op een anti-oorlog demonstratie, op 24 oktober 2009 in Londen. Eerder schreef hij aan premier Gordon Brown, hij droeg hem op de militaire actie in Afghanistan stop te zetten en de troepen thuis te brengen. "Ik kon gewoon niet zien wat we het land hadden gegeven. Ik schaamde me" - dat zijn de woorden van Joe Glenton over de oorlog in Afghanistan. De Stop the War Coalition heeft Glenton's daad een "zeer belangwekkend moment" genoemd in de campagne tegen het Afghanistan conflict. Hij is de eerste dienende soldaat die zich tegen het regeringsbeleid uitspreekt.

http://www.avtonom.org/en/node/6657